Z oddaniem i wytrwałością dla Matki Bożej Częstochowskiej | www.odoceanudooceanu.pl

Z oddaniem i wytrwałością dla Matki Bożej Częstochowskiej

Parafia Santa Maria de El Calzado trwała w nieustannej modlitwie wokół odwiedzającej parafię Ikony Matki Bożej Częstochowskiej. Każdego dnia o zmierzchu (który w strefie równikowej zawsze zapada tak samo ok. godz. 18:00) parafianie zbierali się z wielką radością i entuzjazmem, oddaniem i wiarą w swoim kościele, aby adorować pielgrzymującą Ikonę.

Wieczorna modlitwa codziennie rozpoczynała się o godz. 17:30 od nabożeństwa z czytaniem Pisma św. oraz modlitwą różańcową. Później celebrowano Eucharystię. Po błogosławieństwie na zakończenie Mszy św. odmawiano modlitwę św. Jana Pawła II z encykliki „Evangelium vitae”: O Maryjo, Jutrzenko nowego świata, Tobie powierzamy ochronę życia…
Ksiądz proboszcz Jorge Ardila stwierdził, że Najświętsza Dziewica pobudziła wiary w parafii. To Ona sprawiła, że wspólnota zbierała się jak jedna, wielka rodzina. Jesteśmy bardzo szczęśliwi, ponieważ Jej obecność była odczuwana w sercach wiernych. Jej macierzyńska miłość nam towarzyszy i ta wizyta jest odczuwalna w sercach ludzi. Jej macierzyńska miłość nam towarzyszy i nas chroni.

Dziewica z Częstochowy niesie przeslanie o zobowiązaniu i szacunku dla życia, dlatego Ci, którzy Ją bardzo kochają, postanowili kontynuować modlitwę za Jej wstawiennictwem także wówczas, gdy Ikona już opuści parafię. Z tego powodu powołano kościelną grupę modlitewną, aby spotykać się jako rodzina oraz duchowo towarzyszyć Matce Bożej w czasie dalszej pielgrzymki przez świat w obronie życia.

Początkowo planowano, ze Ikona Częstochowska zatrzyma się w parafii Santa Maria de El Calzado tylko do wtorku, 18 września Jednakże tego dnia parafianie zaplanowali wieczorną celebrację dziękczynną za pełną miłości wizytę i w symbolicznym akcie oddania, zobowiązali się do podejmowania obrony ludzkiego życia, zgodnie z przesłaniem peregrynującej Dziewicy.

Na skutek żarliwych próśb i parafian, i proboszcza, aby Matka Boża dłużej została z nimi, plany dalszej peregrynacji były kilkukrotnie zmieniane. Nawiązano też do tradycji pisania próśb do Matki Bożej (podobnie jak w Austrii). Każdego wieczora były one odczytywane podczas publicznej modlitwy wspólnotowej, a następnie palone. Niebieska torba, umieszczona obok Ikony, służyła jako skrzynka pocztowa.